با خبر یک قتل هولناک چگونه برخورد کنیم؟

[ad_1]

نایب رئیس انجمن مطبوعاتی پیشکسوتان، هیاهوی خبری و غیرسیاسی بودن را از دلایل فروپاشی این رسانه می داند و بیان جزییات اخبار مجرمانه و ناراحت کننده برای جذب بازدیدکنندگان یا خوانندگان بیشتر را غیراخلاقی می داند.

وی در عین حال یادآور می شود: کار رسانه ها مانند راه رفتن روی لبه تیغ است. هر لغزشی می تواند عواقب جبران ناپذیری در جامعه داشته باشد.

رضا گویفکر، روزنامه نگار پیشکسوت و نایب رئیس انجمن مطبوعات پیشکسوتان در گفت وگو با ایسنا، بر رسالت رسانه ها در انتشار اخبار و تصاویر تلخی که مخاطب را متاثر می کند و احساسات و افکار عمومی را جریحه دار می کند، تاکید کرد. وظيفه رسانه ها اطلاع رساني است و ترديدي نيست كه در مرحله اول بايد به وظيفه اصلي خود عمل كنند: رسانه ها براي اطلاع عموم مردم و مخاطبانشان ايجاد شده اند. این خبر می تواند خوشایند، تلخ یا غم انگیز و متاثر کننده باشد.

وی سپس با طرح این سوال که نقش رسانه ها در پوشش این خبر چیست؟ و «تکلیف جنایتی که انجام شد و یک نفر کشته شد و جنایتی که انجام شد و یک نفر به طرز وحشتناک و وحشتناکی کشته شد، چیست؟ وی توضیح می دهد: رسانه ها نمی توانند نسبت به جامعه ای که شعله ور می شود و به یک حادثه ناپسند و ناپسند واکنش نشان می دهد بی تفاوت باشند. بنابراین رسانه ها در مواجهه با چنین اتفاقاتی نقش بسیار حساس و حساسی دارند و به نظر می رسد اخیرا رسانه های ما فقط اخبار را پوشش می دهند و بازتاب آن ها را دنبال نمی کنند. چون هنوز به تعریف درست از خبرنگار و خبرنگار حرفه ای اعتقادی ندارم.

این روزنامه نگار پیشکسوت گفت: مشکل اصلی ما این است که روزنامه نگار و روزنامه نگار هنوز از حقوق و تکالیف مادی و معنوی خود در قبال جامعه آگاه نیستند.

وی خاطرنشان کرد: خبرنگاران ما علاوه بر اینکه باید تحصیلکرده و دارای سوابق علمی باشند، باید از قواعدی که نظام اخلاق حرفه‌ای رسانه نامیده می‌شود نیز راهنمایی کنند. چیزی شبیه سیستم پزشکی که با اشتباهات جامعه پزشکی برخورد می کند.

کوی فکر می گوید: «متاسفانه ما این سیستم رسانه ای را نداریم. طبیعتاً در چنین نظامی، رسانه ها و خبرنگاران می دانند که چگونه با چنین اخبار ناخوشایندی برخورد کنند و اگر رسانه ها فیلم های تلخی را منتشر کنند که جامعه را ملتهب می کند یا وظایف خود را به درستی انجام نمی دهند، اساساً مقررات مربوط به برخورد با نادرست است. روش رسانه ای

وی درباره انتشار تصاویر تلخ در رسانه ها که گاه منجر به نقض قوانین رسانه ای و منحرف شدن روحیه جامعه می شود، می گوید: این یک نکته اساسی است; اولاً با انتشار چنین تصاویر و اخباری می خواهند مخاطبان خود را افزایش دهند و ثانیاً می خواهند از این راه کسب درآمد کنند. اما چنین درآمدی ارزش آزار دادن به قلب جامعه را ندارد. از سوی دیگر رسانه ها نمی توانند با اشاره به جنایتکارانه و غم انگیز بودن این خبر به سادگی از کنار این خبر بگذرند. در چنین مواقعی رسانه ها باید مداخله گرتر و مسئولیت پذیرتر شوند. پس در چنین شرایط غیرعادی البته نحوه انتشار اخبار متفاوت است. انتشار علنی چنین اخباری قبل از اینکه به مردم برسد جامعه را بیمارتر و بیمارتر می کند. این موضوع احساسات مخاطب را جریحه دار می کند و طبیعی است که اخبار در چنین شرایطی ارزش اطلاع رسانی خود را از دست می دهد و به ابزاری تبدیل می شود که جنایات و اتفاقات را برای جامعه عادی تلخ و تا این حد ناراحت کننده و برای افراد لکنت دار قبح موضوع را رقم می زند. در جامعه ناپدید می شود و عادی می شود.

این روزنامه نگار پیشکسوت، هیاهوی خبری و تقلب در پوشش خبری را از عواملی عنوان می کند که منجر به فروپاشی این رسانه شده است. او می‌گوید: «غیراخلاقی است که وارد جزئیات جنایات و اخبار ناراحت‌کننده برای جذب بازدیدکنندگان یا خوانندگان بیشتر شویم و جامعه آن را تحمل نخواهد کرد». در وهله اول باید نسبت به انتشار چنین اخباری به رسانه ها هشدار داد.

چگونه با خبر یک قتل هولناک برخورد کنیم؟

رضا متفکر قوی است

بازتاب های قوی در پاسخ به انتشار اخبار و تصاویر تلخ رسانه ها باید بر اساس چه نکاتی هدایت شوند؟ بیان کرد: رسانه ها در پاسخ به چنین اخباری باید به دو نکته توجه کنند. در مورد تصاویر تلخ، نباید تا حد امکان چنین تصاویری منتشر شود، اما در صورت نیاز به انتشار این تصاویر، باید تصویر را منتشر کنیم. جامعه از یک سو نباید برای عادی جلوه دادن چنین رویدادی اقدام کند و از سوی دیگر باید به کنجکاوی عمومی به صورت هدفمند پاسخ داده شود. راه درست این است که مثلاً این تصاویر تلخ را بررسی کنید. با نشان دادن تصویر محو شده، اعلام می کنیم که به دلیل جریحه دار شدن احساسات عمومی نمی توانیم تصویر را برهنه نشان دهیم.

قوی اندیشی معتقد است که کار رسانه ها راه رفتن روی لبه تیغ است: اگر رسانه ها کوچک ترین اشتباهی کنند یا طرد می شوند یا دست و بالش بسته می شوند. رسانه ها باید حقیقت را بگویند اما تند و هوشمندانه. متأسفانه این روزها رقابت رسانه ای دروغین بین رسانه ها رایج شده است. رقابت خبری سالم در رسانه ها خوب است. سال‌ها پیش که فقط روزنامه‌های اطلاعات و کیهان فعالیت می‌کردند، خبرنگاران این دو رسانه با وجود رفاقت، دست به کار شدند تا اخبار ویژه‌ای را منتشر کنند تا خبر فقط در روزنامه ما باشد. چیزهایی که غیر اخلاقی نبود اما متأسفانه اکنون رسانه ها برای معرفی خود، افزایش تیراژ و سرمایه گذاری از این افزایش تعداد بینندگان، از روش های نادرست استفاده می کنند و با انتشار اخبار ظالمانه در جامعه، منجر به جریحه دار شدن عواطف و احساسات می شوند. انجمن. در حالی که تماشای این موارد الفبای رسانه است.

وی در پایان گفت: فضای کافی در رسانه ها و مطبوعات برای گزارش و تفسیر وجود ندارد. رسانه ها باید در اتاق خبر خود یک سرویس گزارش قوی داشته باشند که در آن خبرنگاران حرفه ای انعکاس اخبار و اتفاقاتی مانند این اخبار ناپسند (اشاره به قتل یک زن جوان اهوازی توسط همسرش) را دنبال کنند. رسانه ها باید تلاش کنند تا راه های غلط در جامعه را تغییر دهند و همچنین عادات زشت و فرهنگ غلط جامعه را اصلاح کنند.

قوی اندیشی همچنین تاکید می کند: کار خبرنگار و رسانه مانند راه رفتن روی لبه تیغ است، هر اشتباهی می تواند عواقب جبران ناپذیری در جامعه داشته باشد.

انتهای پیام/

[ad_2]
source

درباره ی admin_asooweb

مطلب پیشنهادی

آجر شیشه ای یا بلوک شیشه ای چیست؟

بلوک شیشه ای بنابراین، با اعتنا به اسـتفاده های فزاینـده ایـن گیـاه در ادامه طـب …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.